लेखनको माध्यमबाट  पर्यवरण संरक्षणको निम्ति दुई दशक भन्दा लामो  समयदेखि निरन्तर रुपमा  क्रियाशील  लेखक तथा तथा पर्यावरण विज्ञ तथा अभियन्ता विजय हितान नेपाली साहित्यमा स्थापित नाम हो । साहित्यको  विभिन्न बिधामा उत्तिकै  सशक्त  हितानको पछिल्लो  समयको चर्चीत आख्यान  ‘ लाहुरेको रेलीमाई ‘ हो । पेशाले त्यसो त बिट्रिश आर्मी समेत रहेका हितान साहित्यको माध्यमबाट पर्यावरण  संरक्षणको निम्ति निरन्तर रुपमा आवज उठाउने अग्रणी व्यक्तित्व हुनुहुन्छ । प्रस्तुत छ साताको तीन कविता ।

मेरो भगवान

म संधै आईरहने मन्दिरमा आज पनि आएँ

तर आज

देख्न सकिन मेरो भगवानको प्रतिमा

कसले हरेर लगेछ ऊसलाई मन्दिरबाट ?

सम्हालिनै सकिन र स्तब्ध बनेछु

ऊसले छोडेर गएका टिका र प्रसादका अवशेष

दुना र टपरिमा यत्रतत्र त थिए

टंङ्टङ् बज्दै गरेका घण्टीहरुका ध्वनीले

परेवा परेवीका गुञ्जनले

भरखरै जलेर निभेका दियोका धॅुवा र अगरबत्तिका सुगन्धले

हावाको सन्नाटामा फरफराउदै गरेका ध्वजाका स्पर्शले

ऊ यतैकतै छ कि भन्ने

आभास त पाउथें नै

अनुपस्थित थियो ऊ, आखिर किन ?

म सोच्नै सकिन

ध्यानस्थ भएर वसें एकैछिन रित्तो मन लिएर रित्तो मन्दिरभित्र

बल्ल याद भयो-

मेरो भगवानलाई त मैले नै

लगेर जलाईसकेको रहेछु घाटमा ।

मलाई आर्यघाट लगेर नजलाउनू


म मरेपछि

मलाई  आर्यघाट लगेर नजलाउनु

किनकि मलाई जलाउने दाउराको चिताबाट
हावामा उत्सर्जन हुनसक्ने विषालु कार्बनले
म तिम्रो फोक्सो जलाउन चाहन्नँ

मेरो मृत्युमा
तिमी बाँच्नेहरूलाई अक्सिजन दिने रुखहरूको पनि
म मृत्यु देख्न चाहन्नँ

म बाँचुन्जेल
मेरा दुव्यर्वहारले तिम्रो मन कति धमिलिए होला !

म मरेँ पछि
मेरो खरानी बाग्मतीमा बगाएर
भो, तिमीले पिउने पानीलाई धमिलो पार्न म चाहन्नँ

म बाँचुन्जेल
कार र प्लेन चढेर
वायुमण्डलको अक्सिजनमा यति धेरै कार्बन घोलेँ हुला कि
ऋणमुक्त बनेर मर्न देऊ मलाई
म कार्बन न्युट्रल भएर स्वर्ग जान चाहन्छु

त्यसैले भन्छु-
म मरेँ पछि
सफा ऊर्जाद्वारा संचालित इन्सिनरेटरभित्र हालेर जलाइदिनु

मलाई
मेरो कार्बन फूटप्रिन्ट घटाएर मर्न चाहन्छु

होइन भने,
मेरै बारीमा लगेर गाडिदिनू
ताकि, गड्यौंलाहरूको एक छाक आहारा बन्न सकूँ
र उर्वर माटोमा अर्को वर्ष राम्रो फसल लाग्न सकोस्

तर, म मरेपछि

मलाई आर्यघाट लगेर नजलाउनू ।

ओ साला हिमाल !

मलाई मन्त्रमुग्ध पार्ने तेरो सुन्दर अनुहार भित्र

भूउपग्रहका रेडारले पनि देख्न नसक्ने

एटम बम च्यापेर बसेको रहेछस्

पख तॅलाई !

थाहा थियो

एटम बम बनाउन चाहिने

कच्चा पदार्थ- युरानियमलाई

भित्रभित्रै ‘इनरिचमेन्ट’ (समृद्ध) गर्दैछस् भनेर

तर विश्वासै लागेको थिएन अहिलै पड्काइहाल्लास भनि ।

हेर त

ल्येन्दे, भोटिकोशी, र त्रिशुलीका बगर

युद्धपस्चातको स्थलमा छटपटाई रहेका छन् ।

देखेको छस् ?

केरुङ, स्यॅाफ्रुबेसी, टिमुरे, वेत्रावती, र बिदुर

मुर्दा स्थलमा परिणत भएर गुञ्जाइरहेका छन् चिर क्रन्दन।

पख तलाईं !

अव म पनि

अमेरिकाले इरानलाई आक्रमण गरेसरि

कार्वनका बाल्लिस्टिक मिसाइल

नाइट्रोक्स अक्साइडका क्रुज मिसाइल

मिथेनका हाइपरसोनिक मिसाईल

र हरितगृह ग्यासका ड्रोनहरु

तेरो बदनमा ड्यामकि ड्याम बर्साएर

चिप्रिक्कै पगाल्न सकिन भने तेरो अनुहारको सुन्दरता

मरिजाम ! म मानव हैन ।

ओ साला हिमाल ।

तपाईको प्रतिक्रिया